اشعار عاشقانه2 (18)

این رو که همه از قدیم دیدیم

اما من بازم براتون فرستادم

اشعار عاشقانه2 (17)

آهای متاهل ها  یه خبر تازه

همیشه عکس همسرت رو تو کیفت بزار تا هر وقت که مشکل بزرگی برات پیش اومد

بهش نگاه کنی و بدونی که مشکل بزرگتری هم داری

اشعار عاشقانه2 (16)

خورشید با همه درخشندگی و جلالش در پایان روز ناپدید میگردد ، ولی آفتاب محبت تو ای عشق پاک من همیشه در آسمان دل من میدرخشد و این تنها روزیست که شب به دنبال ندارد

اشعار عاشقانه2 (15)

عشق يعنی . . . عشق يعنی مستی و ديوانگی عشق يعنی با جهان بيگانگی عشق يعنی شب نخفتن تا سحر عشق يعنی سجده ها با چشم تر عشق يعنی سر به دار آويختن عشق يعنی اشک حسرت ريختن عشق يعنی در جهان رسوا شدن عشق يعنی مست و بی پروا شدن عشق يعنی سوختن يا ساختن عشق يعنی زندگی را باختن *********************** عشق يعنی انتظار و انتظار عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

اشعار عاشقانه2 (14)

 

وقتی عاشق شوی راز دلتو گفته نتونی

چقده سخته خدایا  چقده سخته خدایا  چقده سخته خدایا

روز نوروز بچینی گل سرخ

بر سر راه نگات فرش کنی

دلبرت بیاد بپرسه مال کیست؟

تو براش گفته نتونی

چقده سخته خدایا  چقده سخته خدایا

 

دلبرت خنده کنه با دگران

تو بسوزی و براش گریه کنی

دلبرت بیاد بپرسه که چرا؟

تو براش گفته نتونی

چقده سخته خدایا  چقده سخته خدایا

 

دلبرت سفر کنه ، تنها شوی

مثل ماهی ها ازآب جدا شوی

بتپی  مجنون شوی  تباه شوی

تو به کس گفته نتونی

چقده سخته خدایا  چقده سخته خدایا

وقتی عاشق شوی راز دلتو گفته نتونی

چقده سخته خدایا  چقده سخته خدایا  چقده سخته خدایا

تو به کس گفته نتونی

چقده سخته خدایا  چقده سخته خدایا

 

اشعار عاشقانه2 (13)

اشعار عاشقانه2 (12)

اشعار عاشقانه2 (11)

اشعار عاشقانه2 (10)

اشعار عاشقانه2 (9)

اشعار عاشقانه2 (8)

اشعار عاشقانه2 (7)

اشعار عاشقانه2 (6)

اشعار عاشقانه2 (5)

اشعار عاشقانه2 (4)

سلام

این هم یک عکس عاشقانه

 

اشعار عاشقانه2 (3)

گر ماه شوی، من آسمان خواهم شد    گر سبزه شوی، آب روان خواهم شد

در باغ اگر بلبل شوی بر سرو زنی                      من آشیان خواهم شد

گر ماه شوی، من آسمان خواهم شد    گر سبزه شوی، آب روان خواهم شد

گر زورق بحر بی کران باشی                بر سینه چو باد وبان خواهم شد

گر ماه شوی، من آسمان خواهم شد    گر سبزه شوی، آب روان خواهم شد

در کوزه اگر آب گوارا باشی              من در پی آن تشنه لبان خواهم شد

گر ماه شوی، من آسمان خواهم شد    گر سبزه شوی، آب روان خواهم شد

اشعار عاشقانه2 (2)

بشنو همسفر من

از اين قصه تلخ راه دشوار

اي تو تك چراغ اين شب تار

 

اين كه گذشتن از كنار قصه ها نيست

اين كه يه تصوير از سقوط آدما نيست

 

ما بي  تفاوت به تماشا ننشستيم

ما خود درديم اين نگاهي گذرا نيست

 

سفر چه تلخه در امتداد اندوه

حس  كردن مرگ  لحظه  ويراني  كوه

 

همپاي هر بغض  شكستن و چكيدن

از درد غربت بي صدا فرياد  كشيدن

 

بشنو همسفر من

با هم رهسپار راه درديم

با هم لحظه ها  را گريه  كرديم

 

ما در صداي بي صداي گريه سوختيم

ما از عبور تلخ لحظه قصه ساختيم

 

از  مخمل درد به تن  عشق جامه دوختيم

 تا عجز خود را با هم و بي هم شناختيم

 

تنهايي رفتيم به عجز خود رسيديم

با هم دوباره زهر تنهايي چشيديم

 

شايد  در اين راه اگر با هم بمانيم

.وقت رسيدن شعر خوشبختي  بخوانيم

اشعار عاشقانه2 (1)

امروز من ايستاده ام

امروز نه باز هم يک انتظار!

در دلم هر لحظه سودايي ديگر است

در وجودم هر زمان شوق رسيدن

آرزوي پر زدن

انتظار ديدن است

گاه گاهي در آسمان چشم تو پر مي زنم

يا که گاهي در خيالت مي رسم

ديدنت!

ديدنت اما برايم مثل يک افسانه ي ديرينه است

بر تمام ميله هاي اين قفس

اين قفس از جنس خاک و لحظه ها

رنگ آبي مي زنم

رنگ آبي، رنگ آرزوهاي من است

رنگ آبي، رنگ عشق!

رنگ آبي، رنگ توست!

در وجودم شوق تو باز شعله مي کشد

در درونم آتشي از مهر تو

باز هم خرمني از عشق برپا می کند
.....

با تمام خستگی



هر روز من استاده ام

بر سر آن کوچه باغ مهربانی

باز هم من استاده ام

در دلم تنها و تنها يک نوا

يک موج، يک فرياد

باز هم يک انتظار!

باز هم يک انتظار!

30

می گذرم تنها    از میان گلها   گه به گلستانها   گه به کوه و صحرا

تازه گلی سر راهم    گیرد و با من و گوید    محرم راز تو کو

خار رهی به تمنا    دامن من بگرفته    کان گل ناز تو کو

راز عشق مرا    گل در گوش صبا    گفت و غمم بفزود

آنکه در همه جا    راز درد مرا    قصه عشق تو بود

چون به حسن آسمانی از مهی برتر

 شعله عشق من از گردون برآرد سر

در گلستان هم که تنها می روم من اگر

تازه گلی سر راهم    گیرد و با من و گوید    محرم راز تو کو

خار رهی به تمنا    دامن من بگرفته    کان گل ناز تو کو

می گذرم تنها    از میان گلها   گه به گلستانها   گه به کوه و صحرا

تازه گلی سر راهم    گیرد و با من و گوید    محرم راز تو کو

خار رهی به تمنا    دامن من بگرفته    کان گل ناز تو کو

29

بر سر سنگ مزارم بنویسید که آذرده . ولی خفته در این خلوت خاموش

                                                آری بنویسید که آوازه ی غم بود و ز غم های جهان گشته فراموش

28

هر کس به طریقی دل ما می شکند

                   بیگانه جدا دوست جدا می شکند

                                         بیگانه اگر می شکند حرفی نیست

                                                              در عجبم دوست چرا میشکند

                                                                            شکست دلم اما کس صدایش نشنید

                                                                                                 آری دل مرد بی صدا میشکند

27

محبت را به دل دادن صفای بی سینه می خواهد

                                                                    به یاد یکدگر بودن دل بی کینه می خواهد

26

یادمان باشد از امروز جفایی نکنیم

                          گر در خویش شکنیم صدایی نکنیم

                                                    یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

                                                                            طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم                                                            

25

خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ... خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون بگه : ديگه نمي خوامت