اشعار عاشقانه4(14)
انسان محکوم به زیستن ...گل محکوم به پرپر شدن... شمع محکوم به گریستن داعم... سکوت محکوم به تنهایی و قلب با تمام صفا و صداقت محکوم به شکسته شدن
+ نوشته شده در یکشنبه سی و یکم اردیبهشت ۱۳۸۵ ساعت 10:12 توسط میلاد
|