شبگرد

من مستم و مدهوشم       شبگرد قدح نوشم

از طایفه بی خبرانم       دیوانه با نام و نشانم

من قصه نمی دانم       افسانه نمی خواهم

دردی کش میخانه عشقم      سر حلقه صاحب نظرانم

مرا می ز جام وفا باید ای می فروشان

مرا خانه میخانه ها باید ای باده نوشان

من از آنچه رسوا کند نام عاشق نترسم

از آن می که آتش زند کام عاشق نترسم

بیا ای عشق افسونگر     فراموشم نکن دیگر

تویی روان من     شور جان من    امید من

در جهان من به زندگانی     تویی که جاودانی